منافاتى ندارد . و در مجمع البيان از على ع روايت كرده كه فرمود : رسول خدا در كار رباخوارى پنج نفر را لعنت كرد يكى خورنده آن و دوم خوراننده اش سوم و چهارم دو شاهد و پنجم نويسنده اش را . « 1 » مؤلف : اين معنا در الدر المنثور هم به چند طريق از آن جناب روايت شده است . « 2 » و در تفسير عياشى از امام باقر ع روايت آورده كه فرمود : خداى تعالى مىفرمايد : منم آفريدگار هر چيز و غير خودم را موكل بر هر چيز كرده‌ام مگر صدقه را كه خودم آن را به دست خود مىگيرم هر چند كه مرد و زنى نيمه اى از يك خرما صدقه دهند ، من آن را تربيت مىكنم ، و نمو مىدهم ، همانطور كه مردى از شما گوساله و يا كره اسب از شير گرفته خود را تربيت مىكند ، تا آنجا كه وقتى در قيامت از نمو دادنش دست بر مىدارم ، به قدر كوهى بزرگتر از احد شده باشد . و نيز در آن كتاب از على بن الحسين ع از رسول خدا ص روايت كرده كه فرمود : خداى تعالى صدقه شما را رشد مىدهد ، همانطور كه شما فرزند خود را تربيت مىكنيد ، بطورى كه صدقه شما آن قدر بزرگ شود كه كوهى چون احد گردد . « 3 » مؤلف : اين معنا از طرق اهل سنت از عده اى از صحابه چون ابى هريره و عايشه و ابن عمر و ابى برزه اسلمى از رسول خدا ص نقل شده است . و در تفسير قمى آمده كه وقتى خداى تعالى اين آيه « * ( الَّذِينَ يَأْكُلُونَ الرِّبا ) * . . . » را نازل كرد خالد بن وليد كه نزد رسول خدا ص نشسته بود برخاست ، و عرضه داشت : يا رسول اللَّه ! پدرم در ثقيف طلبكاريهايى از مردم ، بابت ربا داشت و به من وصيت كرد آنها را بگيرم ( آيا بگيرم يا نه ) ، در پاسخ وى اين آيه نازل شد : « * ( وَذَرُوا ما بَقِيَ مِنَ الرِّبا ) * . . . » « 4 » مؤلف : قريب به اين معنا را صاحب مجمع البيان از حضرت باقر ع روايت كرده است . « 5 »

--> ( 1 ) مجمع البيان ج 1 ص 390 ( 2 ) الدر المنثور ج 1 ص 367 ( 3 ) تفسير عياشى ج 1 ص 153 ( 4 ) تفسير قمى ج 1 ص 93 ( 5 ) مجمع البيان ج 1 ص 392